دلنوشته احساس من....

ادامه نوشته

تقدیم به کسی که اسمش انتها ندارد ، محبتش پایان ندارد ، فراموشیش امکان ندارد ...

من و دل همنفسیم با نفس خیال تو / نفسم ، همنفسم ، هر نفسم فدای تو


چقدر جای تو خالی ست ، جای خالی ات را با هیچ چیز نمی توان پر کرد !
حتی با گزینه مناسب !!!



تو را ای گل کماکان دوست دارم / به قدر ابر و باران دوست دارم

کجا باشی کجا باشم مهم نیست / تو را تا زنده هستم دوست دارم



بگذار بگویند خسیسم

 من دوستت دارم هایم

را الکی خرج نمیکنم

جز برای مهربانی خودت

اگر خوبان عالم جمع باشند / یقینا نزد من ، تو بهترینی / اگر از خوبترها حلقه سازند / تو در آن حلقه ، میدانم نگینی .                                                                                                                      

آسمانم انتهایش قلب توست / مهربان این آسمان از آن توست / آسمانم هدیه ای از سوی من / تا بدانی قلب من هم یاد توست .

دوستت دارم ، رازیست که در میان حنجره ام دق میکند ، وقتی که نیستی 

میشه پروانه بود و به هر گلی نشست اما بهتره مثل تو مهربون بود و به هر دلی نشست .

بی هیچ دلیلی "بیادت هستم" تا نقض کنم قانونی را که علت می طلبد ..


 
 

ادامه نوشته

تنها برای تو می نویسم..

 

برای تو می نویسم ....
برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست...

برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است ...

برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است....

برای تويی كه قلبت پـاك است...

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...

                       *معلم عزیزم، زندگیم با تو معنا پیدا کرد.تو همیشه در قلب منی.........!!!

تقدیم به آن که نفسم میگیرد درهوایی که نفسهایش نیست..

 

تو مرا مي فهمي

من تو را مي خواهم

و همين ساده ترين قصه يك انسان است ،

تو مرا مي خواني

من تورا ناب ترين شعر زمان مي دانم

و تو هم مي داني

تا ابد در دل من مي ماني.

برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کرد تا مثل باران هر صبح برایت شعری می سرود... 

چه عاشقانه زیستن را دوست دارم...

عاشقانه لالایی گفتن را دوست دارم...
عاشقانه سرودن را دوست دارم...
عاشقانه نوشتن را دوست دارم...
عاشقانه اشک ریختن را...
عاشقانه خندیدن را دوست دارم...
دفتر عاشقانه ی من پر از کلمات زیبا در نثار
بهترین و عاشقانه ترین کسانم...
و من
عاشقانه می گِریَم...
كنار من كه قدم می زنی هوا خوب است
پر از پریدن ام و جای زخم ها خوب است
برای حك شدن عشق در خیابان ها
به جا گذاشتن چند ردپا خوب است
قدم بزن پرام از حس" در كنار تویی"
قدم بزن پرام از حس اینكه "ما خوب است"
بگیر دست مرا بشكن ام بپیچان ام
دو تكه ام كن و آتش بزن،بلا خوب است
به هر كجا كه مرا می بری نمی گویم
كجا بد است كجا دور یا كجا خوب است

*****

ادامه نوشته

عشق،معلم است...

عشق، معلم است و معلم، عشق. خوشا آن که عاشق شود!
بهترین معلم، همان است که در کلاس نگاهش میان ذهن و دل دانش آموز، طواف مى کند.

عشق با تو آغاز شد.

کلاس خاطره ها با یاد تو جان می گیرد. تو در سپیدی برگ های دفتر دلمان جریان داری.

تو هستی و کوله باری از مهر؛
ما هستیم و تشنگی در وادی محبّت تو ما هستیم  و خانه های دلمان در آستانه چلچراغی از مهربانی ات.

بر لبت باران نور است و دل ما کویر تاریکی؛
قطره قطره بر سطح ترک خورده زمین دلمان میباری و علم در ما جوانه زد.

نگاهت، مکتب عشق است و ما مکتب نشین چشم هایت هستیم ما دست در دست تو نهادیم تا راه پرپیچ و خم زندگی را با تو گام برداریم.

دل به دل ما سپردی و گرمای وجودت را در سرمای تمام فرازها و نشیب ها همراهمان کردی تا در یخ بندان جهالت، در جا نزنیم.

چراغ دانشی که در دست ماست،
روشنایی از تو دارد، معلّم!

فقط همین

معلمم ، تنها کسی است که باعث شد بدون شک بفهمم فرشته ها روی زمین هم وجود دارند.

فرشته بی بال من

این قلم قادر به قدر دانی از تو نیست ، می دانم بیهوده می کوشم .........                                

چگونه  میتوان با چند واژه ی ناقابل از تو که روشنی بخش جاده ی زندگی من به سوی محبوبم   هستی تشکر کنم......

   معلم عزیزم بر دستان پر مهرت بوسه میزنم و همیشه دعا گوی وجود نازنینت هستم و از خداوند همواره خواستار سلامتی و شادکامی و توفیقات و برکات روز افزون برایت هستم.

                                        همه گل های باغ آرزویم تقدیم تو باد...                                              

                   ای فرشته ی بی بالم                                      من به داشتنت می بالم

 

تو را سپاس ای معلم

گل اگر در فصل گل بوییدنی است
دستهایت تا ابد بوسیدنی است

در میان دستهایت عشق پیدا میشود
زیر باران نگاهت نسترن وا می شود
باعبور واژه ها از گوشه لبهای تو
مهربانی های قلبت خوب معنا می شود

سبدی هست در اندیشه ی من
که پر از گل بدهم هدیه به تو
غافل از آن که تو خود نابتری
یک جهان گل بخورد غبطه به تو

   

بی تو.......هیچم

من با تو همه ی رنگ های این سرزمین را آشنا می بینم ، با تو دریا با من مهربانی میکند.                   

با تو من در هر شکوفه می شکفم.

 با تو من بودن را ، زندگی کردن را ،شوق را ، زیبایی را و مهربانی پاک خداوندی را می نوشم.                                                   *وبی تو..................هیچم* 

بهترین و عزیز ترین معلم زندگیم

نمیدانم

نمیدانم کدامین جمله را برای توصیف محبت هایتان بنویسم.  نمیدانم چگونه شما را توصیف کنم ، معلمی از جنس بلور ، آسمانی و مهربان ، چقدر زیبا واژه ها را آسمانی می کنید .

معلمم با تو من یاد گرفتم که چگونه زنده باشم و چگونه زندگی کنم .

(هر چه هستی باش اما در کنارم باش خانم معلم عزیزم)

نقش معلم

نقش معلم

               در دلهاست و

                                  دیگری جای او را نمیگیرد

(خانم..........تا ابد دوستت دارم و بیادتم) 

شعر

حكایت ز مهر و وفا می نویسم              به دیباچه وصف تو را می نویسم

به هر محفلی در، پی هر حدیثی          سخن های تو گفته یا می نویسم

اگر دیگران بین یار و محبت                 نویسند "بی" من سه "با" می نویسم 

چو از تو بجز مهربانی ندیدم                  جزین خاطرم نیست تا می نویسم

به هر دفتری در دل هر كتابی               ورق بر ورق لا به لا می نویسم

كه داند چه در خلوت خود سرودم               چها با زبان دعا می نویسم

تو روشنتر از مهر و ماهی معلم               ندانم كه دیگر چرا می نویسم

به او بگویید دوستش دارم......

به او که قلبش به وسعت دریایی است که قایق کوچک دل من در آن غرق شده ، به او که مرا از این سرزمین خاکی به سرزمین نور و شعر و ترانه برد و چشم هایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد.

به او بگویید دوستش دارم به او که زنده ماندن را بدون وجودش نمیخواهم . به او بگویید هزاران بار جمله  دوستش دارم را برای خود تکرار کرده ام.

به او بگویید دوستش دارم به او که گل همیشه بهار من است ، به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است ، به او که عشق جاودانه من است.... 

به او که صدای پایش را می شنوم ، به او که لحن کلامش را می شناسم ، به او که عمق نگاهش را میفهمم بگویید دوستش دارم......!!

 

تقدیم به بهترین معلم دنیا

عارفان علم عاشق میشوند

بهترین مردم معلم می شوند

عشق با دانش متمم می شود

هر که عاشق شد معلم می شود

گل برای گل

  

کلاس عشق

 

وقتی به کلاس قدم می گذاری بهار با نسیم نفس هایت می شکفد و گل و لبخند و زمزمه فضا را پر می کند.با تو آسمان میبارد چشمه می جوشد نسیم می وزد و آفتاب سفره مهربان خویش را می گشاید. از خانه تا مدرسه،با هر گام بهشت نزدیک تر می شود. نگاهت خانه مهربانی است و قلبت مهربانتر از آب. دلها را به طراوت و پاکی و پاکیزگی میخوانی. دست های گرم و صمیمی ات مشق عشق می نویسد، سرانگشتت افق های روشن فردا را نشان می دهد. وسعت شفاف قلب ها ، قلمرو توست و کشتزار جان دانش آموز تفرجگاه خرمی تو .

ای که الفبای زندگی را از سرچشمه نگاهت آموختم،دوستت دارم ! 

برای معلمم

 

تو از قافیه و ردیف می گفتی و من در زلال چشمانت ردیف عشق می دیدم و عشق. و این عشق رود بی پایان یک نفس جاری بود. تو زیر استعاره و کنایه و تشبیه و ایهام خط می کشیدی و من ایهام نگاهت را آن گونه که قلبم می تپید معنا می کردم.درس های تو آنچنان با عشق مطلق در جان من نشسته است که تا زمانی که شقایقی به دامان دشتی بروید فراموششان نخواهم کرد. معلم عزیزتر از جانم دوستت دارم !